Walentyna Winek zmarła
Garwolin pożegnał Walentynę Winek, wieloletnią mieszkankę miasta, która zmarła 12 kwietnia 2026 roku. Pani Walentyna, urodzona w 1932 roku w Garwolinie, była żywą kartą z historii miasta – świadkiem bombardowania Luftwaffe w 1939 roku, uczestniczką tajnego nauczania podczas okupacji oraz żoną byłego żołnierza Armii Krajowej.
Historia Walentyny Winek nierozerwalnie wiąże się z dziejami Garwolina w najcięższych okresach XX wieku. Jako dziecko była świadkiem bombardowania miasta przez Luftwaffe, które miało miejsce 8 września 1939 roku. Tego dnia, zaledwie kilka dni po wybuchu drugiej wojny światowej, mała Walentyna doświadczyła bezpośrednio wojny w swoim rodzinnym mieście. Te przeżycia z dzieciństwa pozostały z nią na całe życie i stanowiły źródło wiedzy, którą chętnie dzieliła się w późniejszych latach.
Podczas niemieckiej okupacji, gdy edukacja publiczna uległa przerwaniu, Walentyna miała dostęp do nauki dzięki tajnym kompletom prowadzonym w domu rodzinnym. Prowadzona przez nauczycielkę Zofię Ligowską, ta forma nauczania była jednym z wielu sposób na opór wobec polityki edukacyjnej trzeciej Rzeszy. Uczestnicząc w tych tajnych lekcjach, młoda Walentyna Janiec nie tylko zdobywała wiedzę, ale również uczestniczyła w akcie oporu intelektualnego przeciwko okupantowi – działaniu, które mogło być niebezpieczne dla wszystkich zaangażowanych osób.
Po wojnie Walentyna Janiec poślubiła Tadeusza Winka, byłego żołnierza Armii Krajowej. Małżeństwo połączyło dwie osoby z doświadczeniami walki o wolność – on bronił jej jako żołnierz konspiracji, ona przeżywała okupację jako cywilka. Przez dziesięciolecia wspólnego życia pozostawali związani z Garwolinem, który był dla nich domem.
Zaangażowanie społeczne Walentyny Winek nie ograniczało się jedynie do życia rodzinnego. Przez lata działała w strukturach Ochotniczej Straży Pożarnej, angażując się w pracę na rzecz bezpieczeństwa i wspólnoty lokalnej. Jednak to, za co pamięć o pani Walentynie jest szczególnie cenna dla garwolinian, to jej chęć dzielenia się wiedzą o przeszłości miasta. Ze swoimi wspomnieniami z czasów bombardowania, okupacji i powojennego odbudowy chętnie spotykała się z młodzieżą i dziećmi, przekazując im bezpośrednią relację z historii, której sama była świadkiem.
Walentyna Winek pozostała związana z Garwolinem do końca swojego życia. Jej odejście stanowi stratę dla miasta – zagina kolejna osoba, która mogła opowiadać o tym, jak Garwolin przeżywał najtrudniejsze momenty swojej historii. Rodzinie i bliskim Pani Walentyny składamy głębokie wyrazy współczucia.
Źródło: UM Garwolin
