Rada Miejska upamięntniła 50. rocznicę śmierci Józefa Grzecznarowskiego
Rada Miejska Radomia jednomyślnie przyjęła 50. rocznicę śmierci Józefa Grzecznarowskiego – byłego Prezydenta miasta, parlamentarzysty i działacza społecznego, który pozostawił trwały ślad w historii rozwoju miasta. Stanowisko upamiętniające wybitnego radomiańskiego samorządowca wnioskował prezydent Radosław Witkowski, podkreślając ogromny wkład Grzecznarowskiego w budowę nowoczesnego samorządu i infrastruktury miejskiej.
Rada Miejska w swoim oficjalnym stanowisku zwróciła uwagę na wymiar działalności publicznej, jaką prowadził Grzecznarowski. „Działalność Józefa Grzecznarowskiego stanowi przykład odpowiedzialnej służby publicznej, opartej na trosce o dobro wspólne, solidarności społecznej oraz dążeniu do poprawy jakości życia mieszkańców" – czytamy w dokumencie uchwalonym przez radnych. To stwierdzenie podkreśla, że dla radomskiego samorządu działalność zmarłego kilka dekad temu prezydenta pozostaje inspiracją dla współczesnych decydentów.
Józef Grzecznarowski pełnił funkcję Prezydenta Radomia w dwóch okresach: w latach 1927–1930 oraz ponownie 1938–1939. W czasie swojej kadencji realizował ambitny program modernizacji miasta, który zmienił oblicze ówczesnego Radomia. Z jego inicjatywy wybudowano podstawową infrastrukturę wodociągową – w tym wieżę ciśnień na Glinicach, ujęcia wody oraz stację pomp przy ulicy Filtrowej. Równolegle rozbudowano system kanalizacji miejskiej, a także infrastrukturę energetyczną i gazową. W tym samym okresie dynamicznie rozwijało się budownictwo mieszkaniowe, powstawały nowe szkoły i obiekty użyteczności publicznej. Wśród nich znalazł się Dom Robotniczy przy Placu Jagiellońskim – budynek, który po II wojnie światowej stał się siedzibą Teatru Powszechnego w Radomiu i pełni tę funkcję do dzisiaj.
W roli posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Grzecznarowski nie zaprzestał dbania o los swojego miasta. Pracował nad rozwojem gospodarczym Radomia, przyczyniając się między innymi do połączenia kolejowego z Warszawą. Jego starania owocowały lokalizacją nowoczesnych dla tamtych czasów zakładów przemysłowych – powstała fabryka obuwia „Bata" oraz zakłady telefoniczne „Ericsson", które stały się istotnymi pracodawcami dla mieszkańców regionu. Te inwestycje miały długofalowy wpływ na gospodarkę miasta i zatrudnienie pokoleń radomian.
Druga połowa życia Grzecznarowskiego przypadła na okres II wojny światowej i jej konsekwencji. Były prezydent został aresztowany przez hitlerowskie władze okupacyjne i trafił do obozu koncentracyjnego. Po zakończeniu wojny, mimo przeżytych traum, aktywnie zaangażował się w odbudowę społeczną i gospodarczą miasta ze zniszczeń wojennych. Wtedy właśnie założył i przez wiele lat przewodniczył Radomskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, organizacji, która zajęła się budownictwem mieszkaniowym dla zwykłych ludzi i powstaniem nowych osiedli. Jego postawa – powrót do pracy publicznej bezpośrednio po traumatycznych doświadczeniach – stanowi zarazem testament dla następnych pokoleń samorządowców.
Decyzja Rady Miejskiej o uhonorowaniu pamięci Józefa Grzecznarowskiego ma wymiar symboliczny. Stanowisko nie jest jedynie formalnym gestem – to признanie, że niektóre działania z przeszłości niezmiennie pozostają aktualnym wzorem dla współczesnych decydentów. Wiele z inwestycji, które Grzecznarowski zainicjował ponad 90 lat temu – od wodociągów po teatr – wciąż służy radomianom, stanowiąc materialne świadectwo jego oddania się służbie publicznej.
Źródło: UM Radom
